Παλαιοκαστρίτσα από τον δρόμο, όχι από το καΐκι

Σχεδόν κάθε φωτογραφία της Παλαιοκαστρίτσας είναι βγαλμένη από τη θάλασσα. Οι κόλποι, τα πεύκα που κατεβαίνουν στα βράχια, το μοναστήρι στο ακρωτήρι: το καΐκι σας τα δίνει όλα σε σαράντα λεπτά και ο δρόμος δεν σας δίνει κανένα από αυτά στον ίδιο χρόνο.

Γι' αυτό οι περισσότεροι φτάνουν από το νερό, και γι' αυτό οι περισσότεροι χάνουν το καλύτερο μισό του τόπου.

Τι σας δίνει το καΐκι και τι όχι

Η βόλτα από τον κεντρικό κόλπο είναι πραγματικά καλή. Βλέπετε τις θαλασσινές σπηλιές, το σχήμα των κόλπων, το χρώμα του νερού πάνω από τα βραχώδη πλατώματα, και παίρνετε την κάρτα του μοναστηριού από κάτω.

Αυτό που δεν μπορεί να σας δώσει είναι ύψος. Η Παλαιοκαστρίτσα είναι τόπος που θέλει να τον κοιτάς από πάνω, και τα δύο σημεία που μετράνε είναι και τα δύο στον δρόμο: η βεράντα στη Bella Vista πάνω από τους Λάκωνες, και η πλαγιά προς την Κρήνη κάτω από το Αγγελόκαστρο. Από το νερό είστε μέσα στην εικόνα. Από τον δρόμο καταλαβαίνετε γιατί η εικόνα είναι διάσημη.

Ο δρόμος, ειλικρινά

Από το αεροδρόμιο είναι είκοσι πέντε χιλιόμετρα και περίπου σαράντα λεπτά, και μόνο τα τελευταία οκτώ έχουν ενδιαφέρον. Η διαδρομή βγαίνει από τον κάμπο, πηγαίνει δυτικά μέσα από το Σκριπερό, και μετά αρχίζει σειρά από κανονικές στροφές μέσα σε ελαιώνες που δουλεύονται από την εποχή που οι Βενετοί πλήρωναν τους αγρότες με το δέντρο.

Δύο πράγματα γι' αυτόν τον δρόμο:

• Είναι στενός πάνω από τους Λάκωνες. Δύο πούλμαν που συναντιούνται στο κομμάτι της Bella Vista σταματούν την κίνηση για λεπτά, και συμβαίνει σχεδόν κάθε μέρα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, μεταξύ έντεκα και δύο.
• Η κλίση είναι υπαρκτή. Ενοικιαζόμενα με τέσσερις ενήλικες και γεμάτο πορτ μπαγκάζ το νιώθουν, και η κατάβαση προς τον κόλπο είναι εκεί όπου καίγονται φρένα από όσους τα κρατούν πατημένα.

Τίποτα από τα δύο δεν είναι λόγος να μην πάτε. Και τα δύο είναι λόγοι να πάτε νωρίς ή αργά, και λόγοι που η διαδρομή είναι πιο ευχάριστη όταν την οδηγεί κάποιος άλλος.

Το μοναστήρι

Η Θεοτόκος Παλαιοκαστρίτσας βρίσκεται στη χερσόνησο που κλείνει τον κεντρικό κόλπο. Είναι ενεργό μοναστήρι, με ίδρυση στον δέκατο τρίτο αιώνα και πάνω από μία ανοικοδόμηση, και η αυλή είναι μικρή, ασπρισμένη και γεμάτη βουκαμβίλια με τρόπο που είναι όντως όμορφος και όχι στημένος για επισκέπτες.

Δύο πρακτικά. Κλείνει το μεσημέρι, οπότε άφιξη στις έντεκα μπορεί να βρει την πύλη κλειστή. Και ώμοι και γόνατα πρέπει να είναι καλυμμένα: υπάρχουν πανιά στην είσοδο, αλλά δεν επαρκούν πάντα την ώρα που έχουν μόλις παρκάρει τρία πούλμαν.

Η θέα από τη μικρή βεράντα πίσω από το εκκλησάκι, προς το ανοιχτό Ιόνιο, είναι το ένα πράγμα στην Παλαιοκαστρίτσα που δεν περιλαμβάνει κανένα καΐκι.

Το Αγγελόκαστρο, αν αντέχουν τα πόδια

Έξι χιλιόμετρα παραπέρα, πάνω από την Κρήνη, είναι το βυζαντινό κάστρο που φύλαγε τη βόρεια προσέγγιση του νησιού για εξακόσια χρόνια. Το τελευταίο κομμάτι είναι σκαλοπάτια και είναι αρκετά απότομο για να είναι απόφαση και όχι έκπληξη.

Αυτό που παίρνετε είναι όλη η βορειοδυτική ακτή μαζί: οι κόλποι της Παλαιοκαστρίτσας νότια, ο Δράστης βόρεια, και σε καθαρό πρωινό τα αλβανικά βουνά πίσω σας και το περίγραμμα της Ιταλίας μέσα στην άχνα μπροστά. Είναι το καλύτερο μισάωρο ανάβασης στην Κέρκυρα.

Η σειρά που δουλεύει

Ξεκινήστε ψηλά και τελειώστε χαμηλά. Bella Vista ή Αγγελόκαστρο πρώτα, όσο το φως έρχεται ακόμη από τα ανατολικά και τα πούλμαν είναι πίσω σας, μετά το μοναστήρι, και μετά κάτω στον κόλπο για μπάνιο και φαγητό, όταν η μέρα έχει ζεστάνει και τα σημεία θέασης έχουν γεμίσει κόσμο που δεν σας χρειάζεται πια.

Η αντίστροφη σειρά, που την επιβάλλει μια μέρα με το καΐκι πρώτο, σημαίνει ανάβαση στα σημεία θέασης μέσα στο απόγευμα και τριάντα ανθρώπους στο στηθαίο.

Αυτό είναι το σχήμα της ημέρας «Συναρπαστική Κέρκυρα»: ο δρόμος της κορυφογραμμής, το κάστρο, το μοναστήρι, και το μεγάλο μπάνιο στο τέλος και όχι στην αρχή.

Αν μένετε εκεί, αντί να περάσετε

Η Παλαιοκαστρίτσα είναι και βάση, και μάλιστα καλή, αν θέλετε τη δυτική ακτή και δεν θέλετε τουριστικό δρόμο. Είναι σαρανταλεπτη μεταφορά από το αεροδρόμιο στην Παλαιοκαστρίτσα, η τιμή είναι σταθερή ανά όχημα πριν ταξιδέψετε, και το τελευταίο κομμάτι είναι οι στροφές που περιγράφονται πιο πάνω, οι οποίες μετά από πτήση είναι ευκολότερες στο αυτοκίνητο κάποιου άλλου.

Αν είστε τέσσερις ή περισσότεροι με αποσκευές δεκαπενθημέρου, το μέγεθος του οχήματος μετράει εδώ περισσότερο από σχεδόν οπουδήποτε αλλού στο νησί, γιατί δεν υπάρχει πού να γυρίσεις και πού να ξαναπακετάρεις. Η σελίδα του στόλου λέει τι χωράει πραγματικά, μαζί με τις βαλίτσες, και όχι μόνο πόσες θέσεις έχει.

Ένα τελευταίο για το νερό

Οι κόλποι βλέπουν βορειοδυτικά, άρα παίρνουν τον απογευματινό αέρα. Αν κολυμπάτε με παιδιά, ο πρώτος κόλπος από την πλευρά του χωριού μένει προστατευμένος περισσότερο. Οι εξωτερικοί κυματίζουν από τις τέσσερις σε μέρα με αεράκι, που είναι έκπληξη για όποιον έφτασε στις δέκα και βρήκε λάδι.

Πρώτα πάνω. Μπάνιο τελευταίο. Και το καΐκι, την επόμενη φορά.